Dag 4: 4 augustus: vanuit Samosir Eiland naar Berastagi

Vandaag worden we pas 10 uur opgehaald door Jimmy. Dus we kunnen het rustig aan doen. De wekker ging pas 8.45 uur af. We dachten wel wakker te zijn maar onze achterburen hadden om 4 uur nog even een luidruchtig afscheid met veel gelach.... Volgens Jimmy waarschijnlijk aan de rijstwijn gezeten..een lokaal gebrouwen drankje (Lees super sterk spulletje).

Na een lekker ontbijtje met vers fruit, pannekoeken en eieren met toast (voor Rini), een bijzondere kop koffie met geconcentreerde melk (ja, dat witte mierzoete spul, ze houden hier sowieso van zoet, zoeter, zoetst), gaan we op weg naar een Batak dorp. Hier leeft nog een familie (of stam) in traditionele huizen. Na uitleg en wat rond te hebben gekeken, rijden we door richting de ferry. Het huisje was behoorlijk krakkemikkige en we konden alleen in het midden lopen omdat de planken rot waren.... mij niet gezien om daar even lekker doorheen te zakken op een eiland zonder medische voorzieningen. We gaan weer snel verder.

Omdat we op tijd zijn of de ferry is te laat, dat is hier niet altijd even duidelijk, hebben we ook nog even tijd om de lokale school te bekijken. Grappig om al die kindjes in een klas te zien. Best wel donkere en vooral saaie lokalen, we zien een onderwijzer met een stok lopen😨 en er zijn een groepje oudere kinderen bezig met het maken van vlaggetjes. Ook hierin zit een verwijzing naar de oude koloniale tijd. De vlag is wit-rood. Omdat de Indonesische bevolking de blauwe streep van de Nederlandse vlag afhaalde uit protest tijdens de koloniale periode. Zo is de eigen vlag ontstaan. De oudere kinderen spreken ook wat Engels en uiteraard weer foto's.

Na het schooltje rijden we door naar de haven. Er is nog tijd voor een koffietje en dan gaan we verder. Rini vond de lokale koffie heerlijk (dus nog😂😂). Ik heb gelukkig cappuccino genomen en dat blijkt gewoon oplos uit een zakje.

Op de boot gaan we buiten zitten om te genieten van het uitzicht. Het is weer 45 minuten varen maar nu de andere kant op. Helaas genieten we niet zo lang. Al snel pakken donkere wolken zich steeds meer samen en begint het te onweren. En al snel zitten we in een flinke regen storm. Iedereen moet naar binnen. Alle deuren gaan dicht. We kunnen nog net voorkomen dat de slippers van andere mensen over de reling waaien want overal gaan hier de schoentjes uit... Ook als ze binnen in het restaurant van de ferry gaan zitten. Nee, die van ons niet.... Lijkt me niet zo bevordelijk voor het eettentje... Alhoewel.... Je wilt niet weten en vooral ruiken wat daar soms voor luchten vanaf komen. Ik heb dan meteen geen trek meer😬

Gelukkig regent het iets minder hard als de ferry aanlegt en kunnen we redelijk droog bij de auto komen. Jimmy zegt nog optimistisch dat het meestal maar 1 of 2 uren regent.. helaas blijkt uiteindelijk dat het van 13 uur tot 18 uur regent.

Na de ferry nemen we een kronkel weggetje omhoog. Een soort van gevaarlijkste wegen van Europa maar dan een afgrond met railing. Wel de embargelijke staat van de weg en de steile stukken. Maar Jimmy en de auto kunnen het aan.

We passeren kleine dorpjes en veel landbouwgrond. Rijstvelden maar ook fruit en veel groenten. Wortels (heten hier ook zo) en kool (heet hier ook zo). Daarnaast veel pepers en wat thee en Cacao. Helaas is het flink bewolkt en regent het waardoor we de mooie view missen op het meer. Maar we maken er maar het beste van. We rijden door naar de sipo waterval. Heet dat ding echt zo. Ja maar dan met nog een heleboel erachter. Te moeilijk dus wij houden het maar op de afkorting. Een flinke waterval van 120 meter hoog. We kunnen een flinke eind afdalen en over een geitenpaadje naar beneden. We lopen over flink wat trappen naar een 2e viewpoint en besluiten het geitenpaadje te laten voor wat het is. Het regent behoorlijk en we moeten dan ook weer omhoog.

Na de waterval, houden we even een korte break in het restaurant. We nemen deze keer maar wat fris. Ze hebben meestal wel sprite, cola of fanta. Maar niks zero... We eten er ook gebakken banaan bij als snackje. De kids gaan even naar de wc (wij als verantwoordelijke ouders hebben de natuur wat teruggegeven 🫣) Schijnbaar moesten we daar erg blij mee zijn. Kids kwamen niet blij van het toilet terug... Dan zijn de smerigste toiletten ik Europa nog niks zeiden ze......

Na de sipo waterval is het tijd om richting het hotel te gaan. We slingeren weer wat omhoog en het wordt steeds frisser, bijna koud🤦🏼‍♀️

Nog een kleine stop bij de traditionele huizen van de Caro. Zaten we op Samosir eiland in de Batak streek, we zijn nu in de Caro. Hier hebben ze grote houten huizen waar meestal 6 tot 8 gezinnen gezamenlijk in leven😱 We mogen een kijkje nemen en best wel indrukwekkend om te zien dat ze met zoveel leven in zo'n kleine ruimte. Waar ook nog wordt gekookt op open vuur. Er hangt een gitaar en onze gids Jimmy speelt nog even een liedje op de gitaar. Gevolgd door de een van de bewoonsters. Super leuk.

Net voordat we onze Homestay bereiken, ziet Jimmy nog allerlei gekleurde borden hangen en is er schijnbaar een bruiloft bezig. Hij besluit dat we nog even gaan kijken. Ik weet uiteindelijk niet, wie de grootste attractie is..de bruiloft of wij. Vooral de meiden zijn weer super populair en er ontstaat een rij van iedereen die even met ze op de foto wil. Een vrouw neemt zelf een vlog op (staat ergens op Insta, vraag maar aan Quincy hoe of wat....). Gelukkig maakt Jimmy er een einde aan. We willen nu echt verder en naar het hotel. Het is bijna 18 uur en het wordt kouder (we zitten hoger in de bergen en het regent als de hele middag). En we lusten wel wat te eten en te drinken.

We rijden een super vaag weggetje in en Chloë zit het even niet meer zitten. Behoorlijk ontdaan kijkt ze naar buiten en kan niet geloven dat we hier moeten gaan slapen. Dat wij dat hebben gedaan. Tja, we gingen voor avontuurlijk..... Gelukkig rijden we nog wat verder en slaat Jimmy een oprit in en rijden we naar een stenen huis met daarachter een soort van mini hotel. Het ziet er super leuk uit. En ook de kamers zijn prima. Niet heel erg luxe maar een prima bed, basic badkamer en schoon en fris. In het huis zit een schatting restaurantje waar de super vriendelijke eigenaar zelf pizza maakt en bakt. En ook die smaken heerlijk na zo'n dag.

We gaan lekker douchen (heerlijk warm water en een goede straal, wat wil een mens nog meer) en duiken dan op tijd onze bedjes in (20.45 uur🫣)

In bed werk ik de reislogger bij en Rini leest nog wat op zijn telefoon. Wifi is hier ook super....

Wij gaan lekker op tijd knorren want morgen vertrekken we om 8.30 uur voor wederom een lange dag. We hebben er zin in! See you tomorrow.